مسجد جامع قم
مسجد جامع قم دوازدهمین مسجد جامع ایران است که در نوع خود با کاشی کاری ها و مقرنس کاری ها و کتیبه های قرآنی از اهمیت و اعتبار خاصی برخوردار است.
این مسجد پس از مسجد امام حسن عسکری (ع) قدیمی ترین مسجد قم بوده و مجموعه ای از بناهای چند عصر مختلف (سلجوقی،صفوی، قاجار) است که به اعتبار متون معتبر تاریخی زمان احداث اولیه آن به عصر سلجوقیان می رسد.
ظاهرا بنای گنبد خانه آن قدیمی تر از سایر قسمت هاست؛ گنبد بسیار عظیم و پر ابهت خشتی مسجد از داخل صحن و حیاط مسجد به علت ایوان بلندی که در جلویش قرار دارد قابل مشاهده نیست و بیشتر می توان از بیرون و از کوچه پس کوچه ها آن را دید.
بنای کنونی مسجد جامع مشتمل بر: سردر ورودی، صحن، ایوان های جنوبی و شمالی، گنبد خانه و شبستان های متعددی است که از برخی شبستانهای آن به عنوان کتابخانه و .... استفاده می شود.

مسجد دو در ورودی دارد که یکی از آنان به شبستان های شمالی و از داخل کوچه ای فرعی است که نما و جلوه چندانی ندارد، دیگری که ورودی اصلی بنا است در جبهه غربی مسجد قرار داشته و سر دری زیبا و با شکوه با کاشی و کاری و.... دارد .
پنج شبستان، مجموع شبستانهای مسجد است که دو تای آن در اطراف گنبد خانه و متعلق به عصر صفوی و سه شبستان در شرق، غرب و شمال مسجد واقع است که متعلق به عصر قاجار است. زیر زمینی نیز در شبستان غربی در عصر ناصری به سال 1305 ق احداث گردیده است.
عکس زیر: قم، مسجد جامع، فروردین 95.
