چند روزی هست که بیشتر شهر های ایران سفید پوش شده اند اما در قم خبری نبود، نه برف نه بارون، امروز بالاخره اولین برف پاییزی عاید شهر قم شد. . .
عکس زیر: قم، پارک علوی،2 آذر 95.
عکسهای بیشتر در ادامه مطالب
روستای کاج یکی از روستاهای دهستان قمرود و در امتداد جاده قم گرمسار، در نزدیکی کوه سفید واقع شده است که بسیار محروم بوده و تقریبا خالی از سکنه شده و تعداد محدودی هم که هستند از راه دامداری امرار معاش می کنند. شما با اولین نگاه به روستا می توانید مشکل کم آبی و اوج محرومیت و فقر درآمد رو در ظاهر این روستا ببینید. به حدی که چند ساکن فعلی روستا، خانه هایشان را با خشت و سنگ هایی که در تپه های اطرافش وجود دارد احداث کرده اند. البته همین سادگی، دیوارهای سنگی، سقف های گنبدی شکل خانه ها، کوچه های خاکی و ... صفا و صمیمیت جالبی به روستا داده که آدم فکر می کنه توی یک لوکیشن تاریخی برای فیلم برداری قرار گرفته است. اما در هر صورت ساکنین محدود آن از این همه محرومیت رنج می برند. امید است که به برکت اتوبان حرم تا حرم (قم-گرمسار) که از کنار این روستا می گذرد، و توجه مسئولین، شاهد رونق دوباره این روستا و امکانات حداقلی برایشان باشیم.
عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید
بخش خلجستان یکی از بخش های شهرستان قمه که در غرب قم و به مرکزیت شهر جدید دستجرد واقع شده است. شهر دستجرد در دامنه کوه های جاده تفرش واقع شده و به همین دلیل آب و هوایی مطبوع و خنک داره که سبب رونق باغداری در دره های این منطقه شده است؛ کوچه باغهای بسیار زیبایی دستجرد در فصل پاییز بسیار دیدنی اند.
: 19 آبان 95،شهر دستجرد.
عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید.
این زیارتگاه از دوره صفویه باقی مانده و در روستای وشنوه قرار دارد. بنای آن دارای ساختمانی چهار ضلعی است كه با گنبدی ترك از كاشی تزیین یافته است . برجدارهای ساختمان نقاشی قدیمی به جای مانده است . این نقوش حدود هفتاد سال پیش توسط " میر حسن نقاش " انجام شده است. (منبع: تبیان)
عکسهای بیشتر در ادامه مطالب
خارج از محله دروازه ری قم و واقع در بلوار 15خرداد فعلی، امامزاده ای به نام شاه سید علی (ع) وجود دارد که بنا بر شجره نامه موجود در بارگاه، با سه چهار واسطه به حضرت ابوالفضل العباس (ع) منسوب می شود. شاه سید علی (ع) از جمله امامزادگانی است که با توجه به نسب شریفش که منسوب به باب الحوائج (ع) است احترام خاصی در بین مردم قم داشته و دارد .
خوشبختانه نذورات و هدایای مردم قم به این امامزاده جلیل القدر باعث شده که بنایش دائما در حال بازسازی و نوسازی باشد و حتی اخیرا گنبد کوچکی که خیلی هم قدیمی نبود را برداشته و گنبدی نو بجای آن بنشانند. اما این نو سازی و آبادانی به قیمت از بین رفتن تمام آنچه که حکیات از قدمت و تاریخ بنای اولیه این امامزاده داشت شده است به طوری که در حال حاضر هیچ اثری از ساختمان اولیه روی قبر نیست .
مقبره ی این چهار امامزاده بزرگوار در مزرعه باوره (بوره)، در فاصله شش كیلومتری روستای " فردو" قرار دارد که بدین جهت به امامزاده بوره مشهور است. ساختمان امامزاده از خشت و سنگ ساخته شده و بر فراز آن، گنبد خشتی ای به دور از هرگونه کاشی کاری و تزیین احداث گردیده که حکایت از سادگی و صمیمیت می کند. زیارتگاه شامل دو بقعه است كه هر یك مدفن دو امامزاده به نامهای محمد و حسین ، حلیمه خاتون و زینب خاتون از نوادگان امام كاظم (علیه السلام) هستند. در میان هر بقعه دو صندوق منبت کاری شده بر روی قبور نصب شده كه از آثار هنری سده یازدهم هـ . ق به شمار می رود.
اطراف امامزاده با انواع درختان گردو و سنجد و صنوبر و . . . آباد شده است تا هم صفای امامزاده را دو چندان کند و هم به وقت استراحت زائرین و گردشگرانی که خصوصا در فصل گرما به این منطقه می آیدند جان پناهی باشد در برابر آفتاب شدید . . .
عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید
مسجد مقدس جمکران یکی از چندین مسجد تاریخی و مهم استان قم و البته دومین مکان زیارتی شناخته شده قم پس از حرم حضرت فاطمه معصومه (س) است که در فاصله کمی از مرکز شهر و در کنار روستایی به نام جمکران واقع شده است که امروزه با گسترش منطقه شهری، در منطقه 5 شهرداری قرار گرفته است،
از جهت تاریخی، این مسجد در روز هفدهم رمضان 373 هجری به فرمان حضرت بقیةالله، ارواحنا فداه، تاسیس شد . تاریخچه ی آن به دست شیخ صدوق (متوفای 381 هجری) در کتاب« مونس الحزین» بیان گردیده که سندیّت و نحوه ی امر به تاسیس آن بیان شده است .
عکس زیر: قم. مسجد جمکران، 6 تیر 95. ماه رمضان
مسجد اعظم قم
مسجد اعظم که به دلیل عظمت و بزرگی، به این نام شهرت یافته در سال 1374 هجری قمری به دستور آیت الله بروجردی در جبهه غربی حرم مطهر حضرت معصومه(سلام الله علیها) و به دست استاد حسین بن محمد معمار معروف به "لرزاده" به سبک سه ایوانی بنا شده است.مجموع مساحت این مسجد تقریبا 12 هزار مترمربع است و از نظر استحکام از بناهای کم نظیر اسلامی است. این مسجد به سبک معماری اسلامی بنا شده که دارای گنبد بسیاری بزرگی به قطر 30 متر و گلدسته های بلندی به ارتفاع 25 متر است.
همچنین یک برج ساعت زنگی بزرگ و زیبا در شمال مسجد قرار دارد که از چهار جهت دیده می شود. این مسجد از نظر تزئینات و کاشی کاری و جلوه های هنر اسلامی از نمونه های بدیع کاشی کاری در قرن اخیر به شمار می رود.مسجد اعظم قم به عنوان چهارده هزارمین اثر ملی تاریخی کشور به ثبت رسیده است. شکوه و زیبایی کاشی های معرق و مقرنس های زیبای این بنا در کنار گنبد عظیم آن توجه هر بازدید کننده ای را به خود جلب می کند.(منبع . شیعه نیوز)
عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید ...
خدارو شکر امسال به علت بارندگی های خوبی که روستای فردو - مثل خیلی از جاهای دیگه ی ایران - داشته, مخازن آب باغاتو مملوء از آب کرده و سر ریز آب قنات های این منطقه - پس از گذشت چندسال - مسیر چشمه ها رو احیاء کرده ...
عکس های زیر: قم , روستای فردو, اردیبهشت 95 .
عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینبد....
قدمت صحن عتیق (صحن امام هادی(ع)فعلی) و ایوان طلای حضرت معصومه(س)
صحن عتیق (واقع در شمال روضه مبارکه) اولین صحنى است که در این بارگاه مبارکه بنا شده، این صحن را چهار ایوان زیبا فرا گرفته است. ایوانى با عظمت در جنوب که همان ایوان طلا (ورودى صحن به روضه مطهره) مى باشد و ایوانى در شمال که ورودى حوزه علمیه فیضیه به صحن را تشکیل مى دهد که ساختمان نقاره خانه روى آن بنا شده است و ایوانى در غرب که ورودى مسجد اعظم به صحن است و در شرق، ایوان ورودى صحن عتیق به صحن نو واقع است. این صحن و ایوان هاى اطراف آن را «شاه بیگى» همسر شاه اسماعیل صفوى در سال 925 هجرى قمرى بنا نمود. از سال 1377 نیز تعمیرات اساسى در این صحن و مقابر اطراف شروع شده است که همچنان ادامه دارد.
نخستین گنبدی که بر فراز تربت فاطمه (س) بنا شد، ساخته ابوالفضل عراقی در ۴۵۷ق/۱۰۶۴م بود. در ۹۲۵ق/۱۵۱۹م شاه بیگی صفوی این گنبد را ویران کرد و گنبدی دیگر ساخت که اکنون باقی است. در ۱۵۱۸ق/۱۸۰۳م به فرمان فتحعلیشاه با ۰۰۰‘۱۲ خشت زرین گنبد را بیاراستند. ارتفاع گنبد از سطح بام ۱۶ متر و از سطح زمین ۳۲ متر است. پیرامون خارجی آن ۶/۳۵ و پیرامون داخلی آن ۶۶/۲۸ و قطرش ۱۲ متر است.
گلدسته های ایوان طلا:
در دو طرف این ایوان طلا در صحن عتیق، گلدسته هایی پوشیده از کاشی گرهی به صورت مارپیچ ساخته شده است که بین پیچ ها، اسامی مبارک: «الله»، «محمد»، «على» به خط کوفی نوشته شده است که در بالای آنها زیر مقرنس کتیبه ای قرار دارد، که سقف آن "ان الله و ملائکته یصلون ... " است.
این مأذنه ها به دستور «محمد حسین خان شاهسون شهاب الملک»، در سال 1285 هجرى قمرى، طلا کارى شد.در سال 1385 هجری شمسی تعمیرات دیگری بر روی این گلدسته ها صورت گرفت و سر گلدسته ها طلاکاری شد.
عکس زیر: قم. فروردین 95. حرم حضرت فاطمه معصومه (س)
اگر در فروردین سری به روستای ونان بزنید، کوه های اطراف پر از گلهای زیره که شباهت زیادی به یاس طاووسی داره
عکس زیر: قم، بخش خلجستان، روستای ونان، فروردین 95.
در فاصله کمی از روستای ونان در بخش خلجستان، و در دامنه کوه وتوس، روستای بسیار زیبا و سرسبز و خوش آب و هوایی به نام کهندان وجود دارد.
اهالي كهندان بيشتر به زراعت باغداري مي پردازند. زمينهاي كشاورزي بيشتر به صورت باغهاي زيبا جلوه نمايي مي كنند. باغ هاي گيلاس،سيب ،فندق ،توت و گردو و ساير درختان مثل ( زرد آلو،آلوچه،بادام ،گلابي ،به، انگور و غيره) با ميوه هاي رنگارنگي كه مي دهند علاوه بر زيبايي، مايحتاج زندگي روستائيان از فروش همين محصولات به صورت تازه وخشكبار به بازار تامين مي گردد.
شواهد تاريخی گوياي آن است که مردم اين روستا از طايفه اشعري ها مي باشند. پس از آن که قبایل اشعری قحطانی در منطقه قم و ساوه امروزی ساکن شدند برای این که به والیان خراج ومالیات نپردازند منطقه کوهستانی کهندان را انتخاب نمودند که در اصطلاح محلی به آن کمندان می گفتند چون این منطقه توسط کوهها محاصره شده است و شبیه کمند می باشند. از همان ابتداي ورود اشعری ها مردم از پيروان ائمه بوده اند. و هرگز تحت تاثير اقوام و واليان قرار نگرفته اند. نامه امام حسن عسگري به والي آبه و وجود یک شهید از صدر اسلام و مقبره دو تن از امام زادگان که از نوادگان موسی ابن جعفر می باشند دليل اين مدعاست.(منبع: kohandan.iran)
عکس زیر: قم، بخش خلجستان، روستای کهندان، فروردین 95.
ونان نام روستایی زیبا و کوهستانی در بخش خلجستان و فاصله حدود ۱۰۰ کیلومتری قم هست که به عروس خلجستان معروفه،روستای ونان دارای درختان سر به فلک کشیده ی بسیاری است که این روستا را زیبا نموده و طرفداران زیادی داره. کوه وتوس (توس) که بین دو روستای ونان و کهندان قرار گرفته یکی از بلندترین کوهای منطقه است، که عامل اصلی خوش آب و هوا شدن و جذب ریزش های آسمانی در فصول سال هست.
عکس زیر: قم، بخش خلجستان، روستای ونان، فروردین 95.
آتشکده نویس از نوع چهار طاقی هایی هست که در سراسر ایران وجود دارند و معروف به آتشکده اند. این چهارطاقی از نمونه های اولیه چهارطاقی های عصر ساسانی است که در ابعادی کوچک و محلی برپا شده و تا اوایل دوره اسلامی مورد استفاده قرار گرفته است. قدمت این آتشکده به اوایل دوره ساسانی می رسد و از سنگ و ساروج ساخته شده که البته به علت آسیب دیدی زیاد، اخیرا توسط سازمان میراث فرهنگی قم بازسازی و مرمّت شده است؛ این آتشکده بر فراز تپه ای خارج از بافت روستایی نویس و به طرف روستای کاسوا قرار دارد که أطرافش را باغها و زمینهای کشاورزی روستاییان فراگرفته است.
عکس زیر: قم، بخش خلجستان، روستای نویس، 11فروردین 95.
عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید
امامزاده احمد (علیه السلام) مکنی به ابوالحسین و ملقب به صوفی و سیدی جلیل القدر، عظیم الشأن و بسیار بزرگوار بود او به جهت زهد و عبادت زیاد به صوفی ملقب شد. سیداحمد برادر امامزاده حسن بن علی الاطروش مؤسس دولت علویان طبرستان است که ظاهراً از طرف برادر خود مأمور به قم شده بود.
در برخی از منابع آمده است که سید احمد صوفی پس از وفات برادرش و اختلاف فرزندان او در جانشینی پدر به قم مهاجرت نموده و گوشه انزوا را برای عبادت خداوند برگزیده و به روستای کاسوا مهاجرت نموده و در همانجا وفات یافته است.
امام فخر رازی نخستین عالم انساب است که از مهاجرت او به قم خبر داده است. سیداحمد عموی مادر سیدرضی و سیدمرتضی است. ابن عنبه کنیه سیداحمد را ابوعلی نوشته و برای او فرزندی به نام ابوطاهر محمد الموسوس ذکر می نماید که نسلش در مصر بوده اند.
نسب شریف این امامزاده با چهار واسطه به امام سجاد (علیه السلام) منتهی می شود که از قرار ذیل است:
سیداحمد بن علی الشاعر بن ابی محمد الحسن الشجری بن علی الاصغر بن عمر الاشرف بن الامام علی بن الحسین السجاد (علیه السلام). (منبع: پایگاه جامع امامزادگان و بقاع متبرکه ایران اسلامی)
عکس زیر:قم،بخش خلجستان،روستای کاسوا،فروردین95.
عکس دیگر در ادامه مطالب
این 5 امامزده دارای 2 بقعه می باشند که در بقعه اول، مدفن سه تن از نوادگان امام سجاد علیه السلام به نام های هادی، مهدی و ناصر الدین است که به سال 1305 هجری قمری به دستور حسام السلطنه ساخته شد و بقعه دیگر مدفن دو تن به نام های جعفر و سکینه است که فرزندان ناصر الدین هستند این بقعه به سال 1299 هجری قمری ساخته شده است.
محوطه زیر بنای بقعه چهار ایوان با چهار حجره و غرفهها و زوایا یک طرح مربع به ابعاد 12 در 12 را تشکیل می دهد، حرم نیز مربع و به ارتفاع 7 متر دارای چهار شاه نشین است که از هر یک دری به خارج گشوده می شود. بدنه بنا کتیبهای کمربندی از کاشی های خشتی با زمینه لاجوری و به خط نستعلیق است که بر آن قصیده ای با 24 بیت نگاشته شده است و سنگ مزار داخل ضریح مربوط به 500 سال پیش است و مزار را با پارچه ای سبز پوشانده اند. (منبع: ایسنا)
عکس دیگر در ادامه مطالب
درست در وسط بافت مسکونی جمکران و جایی در نزدیکی مسجد جمکران، چهاردیواری عظیمی از یک قلعه باستانی مربوط به دوره ساسانی وجود دارد که أهالی روستا به آن قلعه گلی می گویند.
متاسفانه چیزی جز این چهار دیوار قلعه باقی نمانده. اما تقریبا سالم و نمای قلعه کاملا مشخص است. قلعه دارای نقشه مربع و ضخامت دیوارها 4 متر در پایین که به تدریج هرچه ارتفاع بیش تر شود از ضخامت آن کاسته می گردد.ارتفاع دیوارها از زمین حدود 6 متر می شود و بر روی دیوارها آثاری دیده می شود که گویا خانه های و اتاقهای نگهبان ها بوده است. از فضله و بوی گوسفند داخل قلعه می توان حدس زد که شاید مدت ها پس از بی کاربرد شدن قلعه از آن به عنوان فضای نگهداری گوسفند و بز استفاده میشده که شاید در خرابی بناهای داخل قلعه بی تاثیر نبود. اما همین دیوارهای بلند باعث شد تا حداقل با این استفاده از آن، همین قدر از قلعه حفظ شود.
قم در متون قدیمی به علت داشتن قلعه ها و حصارهایی به نام «چهل حصار» معروف بوده است. خان روستای جمکران نیز به عنوان یکی از روستاهای أصلی قم برای مردم روستایش برج و بارویی دفاعی ساخته بود.تا در مواقع لزوم از آن استفاده شود.این قلعه ساسانی، بعد از دوران اسلامی و حتی در دوران متاخر اسلامی نیز استفاده می شد. به مرور با گسترش روستا و افزایش جمعیت و صد البته امنیت پیدا کردن زندگی بیرون قلعه این قلعه نیز همانند قلعه های دیگر أهمیت خود را از دست داد و رو به خرابی نهاد. (منبع http://www.tishineh.com)
عکسهای بیشتر در ادامه مطالب
مسجد جامع قم دوازدهمین مسجد جامع ایران است که در نوع خود با کاشی کاری ها و مقرنس کاری ها و کتیبه های قرآنی از اهمیت و اعتبار خاصی برخوردار است.
این مسجد پس از مسجد امام حسن عسکری (ع) قدیمی ترین مسجد قم بوده و مجموعه ای از بناهای چند عصر مختلف (سلجوقی،صفوی، قاجار) است که به اعتبار متون معتبر تاریخی زمان احداث اولیه آن به عصر سلجوقیان می رسد.
ظاهرا بنای گنبد خانه آن قدیمی تر از سایر قسمت هاست؛ گنبد بسیار عظیم و پر ابهت خشتی مسجد از داخل صحن و حیاط مسجد به علت ایوان بلندی که در جلویش قرار دارد قابل مشاهده نیست و بیشتر می توان از بیرون و از کوچه پس کوچه ها آن را دید.
بنای کنونی مسجد جامع مشتمل بر: سردر ورودی، صحن، ایوان های جنوبی و شمالی، گنبد خانه و شبستان های متعددی است که از برخی شبستانهای آن به عنوان کتابخانه و .... استفاده می شود.
مسجد دو در ورودی دارد که یکی از آنان به شبستان های شمالی و از داخل کوچه ای فرعی است که نما و جلوه چندانی ندارد، دیگری که ورودی اصلی بنا است در جبهه غربی مسجد قرار داشته و سر دری زیبا و با شکوه با کاشی و کاری و.... دارد .
پنج شبستان، مجموع شبستانهای مسجد است که دو تای آن در اطراف گنبد خانه و متعلق به عصر صفوی و سه شبستان در شرق، غرب و شمال مسجد واقع است که متعلق به عصر قاجار است. زیر زمینی نیز در شبستان غربی در عصر ناصری به سال 1305 ق احداث گردیده است.
عکس زیر: قم، مسجد جامع، فروردین 95.
مدرسه جهانگیر خان (جانى خان)
در خيابان دروازه رى و محله مسجد جمعه قم، مقابل مسجد تاريخى «جامع» مدرسه ای کوچک ولى قدیمی به جاى مانده است که سر در ورودى اش درست در مقابل سر در مسجد جامع قرار دارد.
بعد از چند پله کوتاه و دالان نسبتا تاریک و کوتاهی حياط زيباى مدرسه پیدا مى شود. اطراف حیاط را حدود بيست حجره احاطه کرده است و در وسط حياط،حوض آبى قرار دارد که چهار گوشه اش را باغچه های کوچیکی احاطه کرده اند.سر در ورودى مدرسه از داخل نيز داراى کاشى کارى زيبايى است که به حياط مدرسه جلوه و شکوه بخشيده است. نمایی از گنبد خشتی مسجد جامع نیز از داخل حیاط پیداست. مقابل هر حجره، ايوانى است با ارتفاع يک پله سنگى که داراى لبه سنگى و دیوار طاقچه دار سفيد کارى شده با پوشش مقرنس گچى است.
از بانى مدرسه چندان اطلاع دقيقى نیست. مرحوم فيض در گنجينه آثار قم معتقد است، بانى مدرسه و مسجد يکى است و او سلطان جانى خان، پادشاه تاتار ترکستان است. (گنجينه آثار قم، فيض، ص 460 - 485؛ گنجنامه، ج 5، ص 160).
ظاهراً جانى خان، از امرا و وزراى ايلخانى است و بعد از مرگ ابو سعيد الجايتو خان در سال 736 ق، با ملک اشرف، برادر شيخ حسنِ بزرگِ چوپانى که سر به ظلم و طغيان برداشته بود، درگير شد و او را شکست داد. خزينه بزرگى در تحت قدرت اشرف بود که وقت تسليم به جانى خان گفت، قصد داشتم در قم مسجدى بنا کنم که فقه کليه مذاهب را در آن تدريس کنند. چنان که مرحوم فيض استظهار داشته اند، جانى خان بعد از مرگ اشرف، مبلغ هنگفتى در اختيار امناء خود قرار داد و بناى مسجد بزرگ جانى خان (مسجد جامع) در قم گذاشته شد و در کنار اين مسجد، مدرسه جانى خان هم برپا گرديد.(ر.ک: گنجينه آثار قم، فيض، ص 460 – 485) اما اینکه چطور شد که نام مدرسه به جهانگیر خان عوض شد مشخص نیست!!!
بدين ترتيب، بناى مدرسه هم پاى بناى مسجد و از اواسط قرن هشتم مى باشد.
البته هماهنگى کاملی که مدرسه با مسجد جمعه دارد، اين احتمال را تقويت مى کند که در هر صورت بناى مسجد و مدرسه، از يک نفر و در يک زمان بوده است و از آنجا که اکثر صاحب نظران، تاريخ بناى مسجد جمعه قم را به حدود قرن هشتم رسانده اند، شايد اين احتمال که بانى مدرسه، جانى خانِ دوره ايلخانى است، به واقع نزديکتر باشد.
|
|
| اين امامزاده در جهت شمال غربى و خارج روستاى صرم در جنوب قم واقع شده و مدفن سه تن به اسامى سلطان محمود و شاهزاده سليمان از احفاد امام سجاد (ع) و يک زن به نام ستى زينب از احفاد امام کاظم (ع) است. | |
|
اين بنا از خارج هشت ضلعى و از داخل به صورت مربع متساوىالاضلاعى است که در هر ضلع آن، شاهنشينى ساخته شده است و از هر شاهنشين هم درى به خارج گشوده مىشود. بنای امامزاده بسیار ساده و عاری از هرگونه تزیین گچبری و... است و از خشت ساخته شده است. قدمت بنا مطابق گفته ی میراث فرهنگی قم به صفویه برمی گردد که البته چندبار مرمت نیز شده است. |
ادامه مطالب را ببینید
بقعة امامزاده سلیمان (ع) خارج از بافت روستایى خورآباد و بر روى تپّه اى کم ارتفاع در مسیر خورآباد به کهک واقع شده است و شهرت دارد که از نوادگان امام صادق یا امام سجاد (ع) است. نکته ی جالبی که در زیارت مزار این امامزاده جلیل القدر نظرمو جلب کرد این بود که هیچ قبر برجسته ای در اطاقهای تو در توی امامزاده ندیدم و گمان کردم که شاید اشتباه اومدم.
ساختمان امامزاده ارزش تاریخی دارد و بدین جهت آن را پوشانده اند تا از گزند برف و باران در امان باشد. قدمت بنای ساده ی این امامزاده - آن طور که در تابلو نوشته شده- اسلامی بوده و بنا بر قدیمی ترین سنگ قبرهایی که پیدا شده مرمت آن در زمان قاجار قطعی است و احتمالا قدمتی بیشتر دارد.
عکس زیر: قم ، روستای خورآباد. فروردین 95.
قلعه خورآباد از بناهای تاریخی استان قم است که در مجاورت روستایی به همین نام (خورآباد) در 18 کیلومتری جنوب شرقی قم و در فاصله 3 کیلومتری غرب جاده اصلی قم- کاشان قرار دارد.قدمت این قلعه به دوره ساسانیان بر می گردد و از آنجا که روستای خورآباد در کنار جاده قدیمی و کاروانرو بوده است، در دورههای اسلامی نیز مورد استفاده بوده است.
این قلعه از ساروج و خشت و سنگ ساخته شده و بر فراز صخرهای طبیعی واقع شده و کاملاً مشرف بر دشت و محیط اطراف خود میباشد. در سه جانب شمال شرق، شمال غرب و شرق قلعه، آثار سه برج دیده میشود که همچنان تاحدودی سالم باقی ماندهاند.
در اطراف قلعه مقداری زیادی سفال بدون لعاب مربوط به دوره ساسانی و سفال های لعاب دار دوره اسلامی مشاهده می شود.
عکس زیر: قم، روستای خورآباد، فروردین 95.
عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید
