چهار پیغمبر - قزوین

چهار پیغمبر قزوین:

بقعه پیغمبریه که به چهار انبیا نیز شناخته می‌شود در جانب شرقی خیابان پیغمبریه و جنب مدرسه و مسجد پیغمبریه در غرب بنای چهل ستون قزوین قرار دارد. تاریخ ساخت بنا به دوران صفویه برمی‌گردد که در ادوار بعدی بازسازی و تکمیل شده و دارای تزئینات کاشیکاری‌ها، پنجره‌های طاق نما و آینه کاری زیبایی در حرم است و سردر ورودی حیاط کتیبه‌ای دارد به رنگ سفید بر روی کاشی لاجوردی متضمّن تاریخ اتمام بنا (۱۳۳۲) است.

بقعه " چهار انبیاء" یا "پیغمبریه" شهر قزوین که مدفن چهار تن از پیامبران بنی اسرائیل می باشد یکی از معدود آثار تاریخی و مذهبی پیش از ظهور اسلام و حتی پیش از ظهور مسیحیت است که زیارت آن نزد سه آیین الهی، ابراهیمی دارای ارزش دینی بسیار زیادی است.گفته می‌شود آنان پیامبرانی هستند که مژده میلاد مسیح را از اورشلیم به سوی شرق آورده‌اند.

درباره بنای پیغمبریه و کسانی که در آن‌جا به خاک سپرده شده‌اند گفته‌ها و نوشته‌های فراوانی وجود دارد که در مجموع نشان دهنده قدمت این محل است، ولی تاریخ بنای کنونی از دوره صفویه پیشتر نمی‌رود. 

‌از اسناد موقو‌فات صفویه بر می آید که این مکان در پایان قرن یازدهم هجری زیارتگاهی مورد احترام بوده و باغ‌هایی را بر آن وقف کرده‌اند. این اثر در تاریخ ۷ آذر ۱۳۷۵ با شماره ثبت ۱۷۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.(منبع: http://shomanews.com)

امامزاده عون بن علی (ع) - ماسوله - فومن

امامزاده عون بن علی - علیه السلام -

عون ابن علی بر طبق روایات، فرزند محمد حنیفه یا محمد ابن حنیف از نوادگان حضرت علی (علیه السلام) شمرده می شود که متحملاً دراوایل قرن سوم یا چهارم و شاید ششم هجری همزمان با ورود امامزاده ابراهیم (علیه السلام) شفت، امامزاده هاشم (علیه السلام) رشت و نیز سید جلال الدین اشرف(علیه السلام) استانه اشرفیه، به این ناحیه روی آورده بود. گفتنی است که در مورد تاریخ بنای این بقعه و تاریخ دقیق شهادت حضرت عون بن علی (علیه السلام) سند معتبر و مکتوبی یافت نشده است.

مطالب و عکسهای بیشتر در ادامه مطالب

ادامه نوشته

سید عباس (مشهور به نقره عباس) - جواهر دشت رودسر

در ابتدای ورودی جواهر دشت و برفراز قله ای سرسبز بقعه ی کوچک و زیبایی متعلق به یکی از سادات موسوی به نام سید عباس وجود دارد که بسیار مورد احترام اهالی منطقه است که می توان برای زیارت و سیاحت و تماشای محله و زیبایی هایش ، ساعتی را در آن جا سپری کرد. اهالی محل به این سید جلیل القدر نقره عباس نیز می گویند و اعتقاد به مشکل گشا بودن وی دارند .

ساختمان این بقعه از سنگ و سیمان و چوب و بخش های جدید آن با بلوک و آهن ساخته شده و همانند بسیاری از امامزادگان و بقعه های متبرکه گیلان سقفی شیروانی جانشین گنبدی گرد است و این به جهت باران و برف بسیاری است که عاید این منطقه می شود؛ حیاط اطراف امامزاده  را با دیوار بلوکی به ارتفاع 1/5 متر از سطح زمین بالا آورده اند و برای ورودی به امامزاده ناچارید چند پله باید بالا آمده تا از روی دیوار عبور کرده و به حیاط امامزاده وارد شوید. ظاهرا دلیل این کار جلوگیری از ورود جانورانی است که در اطراف امامزاده در حال چریدن و چرخیدنند .

سنگ قبر سید عباس به تازگی تعویض شده و در کنار قبر، صندوقچه ای منبت و معرق کاری شده قرار دارد که درواقع نقش ضریح برای قبر را به عهده دارد .

امامزاده سید عباس در نقطه ای از جواهر دشت واقع شده است که مشرف به کل روستاست و چشم اندازی به وسعت کل منطقه جواهر دشت دارد.

چیزی از قدمت بنا و شجره نامه در ساختمان دیده نمیشود.

 

شاه سید علی (ع) - قم

 خارج از محله دروازه ری قم  و واقع در بلوار 15خرداد فعلی، امامزاده ای  به نام  شاه سید علی (ع) وجود دارد که بنا بر شجره نامه موجود در بارگاه، با سه چهار واسطه به حضرت ابوالفضل العباس (ع) منسوب می شود. شاه سید علی (ع) از جمله امامزادگانی است که با توجه به نسب شریفش که منسوب به باب الحوائج (ع) است احترام خاصی در بین مردم قم داشته و دارد .

 خوشبختانه نذورات و هدایای مردم قم به این امامزاده جلیل القدر باعث شده که بنایش دائما در حال بازسازی و نوسازی باشد و حتی اخیرا گنبد کوچکی که خیلی هم قدیمی نبود را برداشته و گنبدی نو بجای آن بنشانند. اما این نو سازی و آبادانی به قیمت از بین رفتن تمام آنچه که حکیات از قدمت و تاریخ بنای اولیه این امامزاده داشت شده است به طوری که در حال حاضر هیچ اثری از ساختمان اولیه روی قبر نیست .

چهار امامزاده (امامزاده بوره) فردو - قم

امامزاده باوره (چهار امامزاده)

مقبره ی این چهار امامزاده بزرگوار در مزرعه باوره (بوره)، در فاصله شش كیلومتری روستای " فردو" قرار دارد که بدین جهت به امامزاده بوره مشهور است. ساختمان امامزاده از خشت و سنگ ساخته شده و بر فراز آن، گنبد خشتی ای به دور از هرگونه کاشی کاری و تزیین احداث گردیده که حکایت از سادگی و صمیمیت می کند. زیارتگاه شامل دو بقعه است كه هر یك مدفن دو امامزاده به نامهای محمد و حسین ، حلیمه خاتون و زینب خاتون از نوادگان امام كاظم (علیه السلام) هستند. در میان هر بقعه دو صندوق منبت کاری شده بر روی قبور نصب شده كه از آثار هنری سده یازدهم هـ . ق به شمار می رود.

اطراف امامزاده با انواع درختان گردو و سنجد و صنوبر و . . . آباد شده است تا هم صفای امامزاده را دو چندان کند و هم به وقت استراحت زائرین و گردشگرانی که خصوصا در فصل گرما به این منطقه می آیدند جان پناهی باشد در برابر آفتاب شدید . . .   

عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید

ادامه نوشته

ایوان طلای حرم حضرت معصومه (س)

 قدمت صحن عتیق (صحن امام هادی(ع)فعلی) و ایوان طلای حضرت معصومه(س)

صحن عتیق (واقع در شمال روضه مبارکه) اولین صحنى است که در این بارگاه مبارکه بنا شده، این صحن را چهار ایوان زیبا فرا گرفته است. ایوانى با عظمت در جنوب که همان ایوان طلا (ورودى صحن به روضه مطهره) مى باشد و ایوانى در شمال که ورودى حوزه علمیه فیضیه به صحن را تشکیل مى دهد که ساختمان نقاره خانه روى آن بنا شده است و ایوانى در غرب که ورودى مسجد اعظم به صحن است و در شرق، ایوان ورودى صحن عتیق به صحن نو واقع است. این صحن و ایوان هاى اطراف آن را «شاه بیگى» همسر شاه اسماعیل صفوى در سال 925 هجرى قمرى بنا نمود. از سال 1377 نیز تعمیرات اساسى در این صحن و مقابر اطراف شروع شده است که همچنان ادامه دارد.

 

گنبد

 

نخستین گنبدی که بر فراز تربت فاطمه (س) بنا شد، ساخته ابوالفضل عراقی در ۴۵۷ق/۱۰۶۴م بود. در ۹۲۵ق/۱۵۱۹م شاه بیگی صفوی این گنبد را ویران کرد و گنبدی دیگر ساخت که اکنون باقی است. در ۱۵۱۸ق/۱۸۰۳م به فرمان فتحعلی‎شاه با ۰۰۰‘۱۲ خشت زرین گنبد را بیاراستند. ارتفاع گنبد از سطح بام ۱۶ متر و از سطح زمین ۳۲ متر است. پیرامون خارجی آن ۶/۳۵ و پیرامون داخلی آن ۶۶/۲۸ و قطرش ۱۲ متر است.

 

گلدسته های ایوان طلا:

در دو طرف این ایوان طلا در صحن عتیق، گلدسته هایی پوشیده از کاشی گرهی به صورت مارپیچ ساخته شده است که بین پیچ ها، اسامی مبارک: «الله»، «محمد»، «على» به خط کوفی نوشته شده است که در بالای آنها زیر مقرنس کتیبه ای قرار دارد، که سقف آن "ان الله و ملائکته یصلون ... " است.

این مأذنه ها به دستور «محمد حسین خان شاهسون شهاب الملک»، در سال 1285 هجرى قمرى، طلا کارى شد.در سال 1385 هجری شمسی تعمیرات دیگری بر روی این گلدسته ها صورت گرفت و سر گلدسته ها طلاکاری شد.

عکس زیر: قم. فروردین 95. حرم حضرت فاطمه معصومه (س)

امامزاده احمد بن علی روستای کاسوا -قم

امامزاده احمد (علیه السلام) مکنی به ابوالحسین و ملقب به صوفی و سیدی جلیل القدر، عظیم الشأن و بسیار بزرگوار بود او به جهت زهد و عبادت زیاد به صوفی ملقب شد. سیداحمد برادر امامزاده حسن بن علی الاطروش مؤسس دولت علویان طبرستان است که ظاهراً از طرف برادر خود مأمور به قم شده بود.
در برخی از منابع آمده است که سید احمد صوفی پس از وفات برادرش و اختلاف فرزندان او در جانشینی پدر به قم مهاجرت نموده و گوشه انزوا را برای عبادت خداوند برگزیده و به روستای کاسوا مهاجرت نموده و در همانجا وفات یافته است.
امام فخر رازی نخستین عالم انساب است که از مهاجرت او به قم خبر داده است. سیداحمد عموی مادر سیدرضی و سیدمرتضی است. ابن عنبه کنیه سیداحمد را ابوعلی نوشته و برای او فرزندی به نام ابوطاهر محمد الموسوس ذکر می نماید که نسلش در مصر بوده اند.
نسب شریف این امامزاده با چهار واسطه به امام سجاد (علیه السلام) منتهی می شود که از قرار ذیل است:
سیداحمد بن علی الشاعر بن ابی محمد الحسن الشجری بن علی الاصغر بن عمر الاشرف بن الامام علی بن الحسین السجاد (علیه السلام). (منبع: پایگاه جامع امامزادگان و بقاع متبرکه ایران اسلامی)

عکس زیر:قم،بخش خلجستان،روستای کاسوا،فروردین95.

 عکس دیگر در ادامه مطالب

ادامه نوشته

شاهزاده ابوطالب - روستای نویس (قم)

بقعة امامزاده ابوطالب (ع) در کناره جنوبى جادّه بین روستاى نویس و کاسوا، در حدود 43 کیلومترى شهر قم قرار دارد و به شاهزاده ابوطالب مشهور است. برخی معتقدند نسب ایشان با هفت واسطه به امام حسن (ع) می رسد.

نخستین بار نام وى را ابوالحسن‏ عمرى‏ نسّابه از واردین به قم ذکر نموده و مى‏ نویسد: او در این شهر داراى فرزندانى است. سیّد ابوطالب على پس از ناآرامى‏ هاى موجود در طبرستان به قم مهاجرت نمود و در قریه کاسوا سکنى گزید و در همان جا در حدود سال 390 هـ . ق وفات یافت.

دو برادر او به اسامى سیّد على الاکبر المکارى و احمد امیرکا، از بزرگان سادات دینور {=کرمانشاه فعلی} به شمار مى‏ آیند که از طبرستان به آنجا مهاجرت نموده و منشا آثار و برکاتى براى اهالى آن منطقه شده‏ اند. اکثر پسر عموهاى سیّد ابوطالب در طبرستان، جرجان، سارى و آمل مشاغل مهم سیاسى و اجتماعى همچون قضاوت، نقابت، سرپرستى سادات علوى و وزارت دولت علویان را به عهده داشته‏ اند که ظاهراً پس از سقوط دولت مذکور و اختلاف بین سادات، به مناطق دیگر، از جمله قم، رى و دینور مهاجرت نموده‏ اند.

امامزاده سیّد ابوطالب على، برادرى به نام سیّد على‏ اکبر داشت که به دینور، کرمانشاه امروزى مهاجرت نموده و باعث تشیّع اهالى آن مناطق شده است.آرامگاه او در روستاى بدره‏ اى اسلام‏ آباد غرب است. (منبع:shrines.blog)

قدمت بنا و ساختمان امامزاده طبق تابلو میراث فرهنگی به صفویه می رسد. سازه ی گنبد امامزاده،که از خشت ساخته شده و بر روی دیواری از سنگ قرار گرفته است هرمی شکل و  12ضلعی است . این سبک معماری در گنبدهای امامزادگان منطقه قم به وفور وجود دارد. اکثر امامزادگان قم دارای گنبدی هرمی با 6 ضلع، 8 ضلع هستند که غالبا از خشت ساخته شده و با کاشی و آجر تزیین شده اند. اما ویژگی این گنبد 12 ضلعی بودنش است.

نمای بیرونی امامزاده و گنبد 12 ضلعی اش بسیار ساده و بدون هر گونه تزیین کاشی کاری و ... است و داخل بقعه نیز فاقد هرگونه گچ بری، کاشی کاری،ضریح و ... است. اطراف امامزاده را باغ‏هاى میوه و زمین‏هاى کشاورزى روستا فرا گرفته و قبرستان کوچکی در حیاط دارد  که  قدیمى‏ترین سنگ قبرش به سال 1134 هـ . ق (پایان دورة صفویّه) مى‏ رسد.

عکس زیر: قم،روستای نویس، فروردین 95.

 

 

بقعه سه دختران - شهر ری

بقعه سه دختران
 در جنوب شرقی بقعه حضرت عبدالعظیم علیه السّلام، مدفن سه تن از دختران موسی بن جعفر - علیه السلام - به نام های كبری، خدیجه و صغری (س) قرار دارد که به بقعه سه دختران مشهور است.
در جوار بقعه ایشان نیز مدفن دو امامزاده دیگر به نام های  علی و قاسم (ع) منتسب به نوادگان حضرت امام حسن -علیه السّلام- است که مورد تکریم و تعظیم مردم منطقه و تهران هستند.

احتمالا نخستین بنای این امامزادگان در سال ۱۰۸۹ ه.ق (۱۰۶۵ ه.ش) ساخته شده است. اما مجموعه آثار معماری بقعه، از ابنیه متعلق به دوره قاجار است. لذا بنای بقعه از نظر قدمت متعلق به عصر قاجار  بحساب می آید.

اسناد محکمی برای اثبات دفن دختران امام هفتم در این بقعه وجود ندارد،اما راویان محلی می‌گویند که گویا این سه دختر، در زمان مهاجرت امام رضا (ع) به ایران، با وی همراه می‌شوند و در شهر ری به شهادت رسیده و در این مکان مدفون می‌شوند. در کتاب «کنز الانساب» نیز نام ۵ تن از دختران امام موسی بن جعفر (ع) آمده که حین زیارت امام رضا (ع) به شهادت رسیده‌اند اما نام ایشان، شباهتی به نام این سه دختر ندارد. شاید بتوان گفت که اینها سه تن از همان ۵ تن باشند که به مرور زمان در زبان مردم، تغییر نام یافته‌اند. (منبع: ره به ری نیوز)

عکس زیر: تهران، شهر ری، فروردین 95.

به ادامه مطالب بروید

ادامه نوشته

پنج امامزاده جمکران - قم

این 5 امامزده دارای 2 بقعه می باشند که در بقعه اول، مدفن سه تن از نوادگان امام سجاد علیه السلام به نام های هادی، مهدی و ناصر الدین است که به سال 1305 هجری قمری به دستور حسام السلطنه ساخته شد و بقعه دیگر مدفن دو تن به نام های جعفر و سکینه است که فرزندان ناصر الدین هستند این بقعه به سال 1299 هجری قمری ساخته شده است.

محوطه زیر بنای بقعه چهار ایوان با چهار حجره و غرفه‌ها و زوایا یک طرح مربع به ابعاد 12 در 12 را تشکیل می دهد، حرم نیز مربع و به ارتفاع 7 متر دارای چهار شاه نشین است که از هر یک دری به خارج گشوده می شود. بدنه بنا کتیبه‌ای کمربندی از کاشی های خشتی با زمینه لاجوری و به خط نستعلیق است که بر آن قصیده ای با 24 بیت نگاشته شده است و سنگ مزار داخل ضریح مربوط به 500 سال پیش است و مزار را با پارچه ای سبز پوشانده اند.  (منبع: ایسنا)

 

عکس دیگر در ادامه مطالب

ادامه نوشته

امامزاده سلطان محمود (ع)-روستای صرم (قم)

امام‌زاده سلطان محمود، روستاى صرم، قم. فروردین 95.
اين امام‌زاده در جهت شمال غربى و خارج روستاى صرم در جنوب قم واقع شده و مدفن سه تن به اسامى سلطان محمود و شاهزاده سليمان از احفاد امام سجاد (ع) و يک زن به نام ستى زينب از احفاد امام کاظم (ع)‌ است.
 

اين بنا از خارج هشت ضلعى و از داخل به صورت مربع متساوى‌الاضلاعى است که در هر ضلع آن، شاه‌نشينى ساخته شده است و از هر شاه‌نشين هم درى به خارج گشوده مى‌شود. بنای امامزاده بسیار ساده و عاری از هرگونه تزیین گچبری و... است و از خشت ساخته شده است.

قدمت بنا مطابق گفته ی میراث فرهنگی قم به صفویه برمی گردد که البته چندبار مرمت نیز شده است.

ادامه مطالب را ببینید

ادامه نوشته

امامزاده سلیمان (ع)- خورآباد (قم)

بقعة امامزاده سلیمان (ع) خارج از بافت روستایى خورآباد و بر روى تپّه‏ اى کم ارتفاع در مسیر خورآباد به کهک واقع شده است و شهرت دارد که از نوادگان امام صادق یا امام سجاد (ع) است. نکته ی جالبی که در زیارت مزار این امامزاده جلیل القدر نظرمو جلب کرد این بود که هیچ قبر برجسته ای در اطاقهای تو در توی امامزاده ندیدم و گمان کردم که شاید اشتباه اومدم.

ساختمان امامزاده ارزش تاریخی دارد و بدین جهت آن را پوشانده اند تا از گزند برف و باران در امان باشد. قدمت بنای ساده ی این امامزاده - آن طور که در تابلو نوشته شده- اسلامی بوده و بنا بر قدیمی ترین سنگ قبرهایی که پیدا شده مرمت آن در زمان قاجار قطعی است و احتمالا قدمتی بیشتر دارد.

عکس زیر: قم ، روستای خورآباد. فروردین 95.

حضرت اشموئیل (سموئیل) نبی (ع) - ساوه

در شمال غرب ساوه ( در مسیر جاده ساوه به بوئینن زهرا,) بارگاهی منسوب به یکی از انبیاء الهی به نام اشموئیل یا سموئیل _علیه السلام_ وجود دارد که در روستایی به نام ورده واقع شده است.. گرچه در تاریخ, گزارشی مبنی بر سفر جناب سموئیل (ع) از اورشلیم به این منطقه و رحلتشان وجود ندارد و شواهد حاکیست, قبری که در فلسطین به آن حضرت منسوب است مستندتر است, اما بی شک وجود بارگاه و مقبره ای بدین نام در این منطقه حاکی از شریف بودن صاحب قبر است و حداقل می توان گفت که صاحب این قبر از بزرگان مذهبی و یگانه پرستان عصر خود و مورد احترام مردم بوده است.

ساختار معماری زیارتگاه اشموئیل پیغمبر، ازچهاررشته راه پله، دوایوان، فضای آرامگاه و یک گنبد پوش تشکیل شده و سیمای ضلع شمالی بنای آن، دارای یک ایوان قدیمی است که می توان بطور مستقیم به داخل فضای آرامگاه وارد و ازطرف چپ و راست ایوان مذکور یک رشته راه پله، به طرف بام هدایت می شود. 

بنای اصلی زیارتگاه به دوران قبل از صفویه بازمی‌گردد.در داخل ایوان جنوبی سنگ نوشته ای ازدوره قاجاریه بردیوار آن نقش بسته که دلالت برحضور ناصرالدین شاه قاجار و زیارت او از آن مکان مقدس دارد و در انتهای آن ماه و تاریخ 'دهم شهر ربیع الثانی سنه 1269' حک شده است.

عکس زیر: ساوه , روستای ورده, بهمن 94.

مقام معظم رهبری در سال 79 بازدید و زیارتی از این بارگاه به عمل آورده اند و فرموده اند «همین مقبره پیغمبر ابراهیمی نشان می‌دهد که تدین و اعتقاد به ارزش‌های دینی و آسمانی در این منطقه قدمت زیادی دارد».

امامزاه حسین (آقا سید حسین کیا) - لنگرود

بقعه آقاسيد حسين کيا در راسته ماهي فروشان و در محله فشکالي در بافت قديم شهر لنگرود قرار دارد. وي از فرزندان سيد علي کيا {یکی از حاکمان حکومت شیعی سادات کیا در شمال ایران} و از نوادگان امام موسي کاظم (ع) بوده و شجره او به امام زين العابدين(ع) مي‌رسد که به صورت مكتوب در بقعه موجود است.»

 مطالب بیشتر را در ادامه ببینید

ادامه نوشته

بقعه آقا سید محمد سفید آستانه - لنگرود

بقعه متبرکه آقا سید محمد (مشهور به سفید آستانه) درست در وسط بلوار سعدی لنگرود قرار گرفته است و به علت موقعیت خوبش به علت سر راه بودنش برای کسانی که قصد آمد و شد به رودسر و  لاهیجان را دارند و همینطور پارک همجوارش که محیط خوبی برای استراحت چند ساعته است, همواره پذیرای مسافرین زیادی در طول سال است. در اصل اینکه ایشان از جمله امامزادگان قرون گذشته هستند یا اینکه از سادات جلیل القدری اند که در سالیان نه چندان دور فوت کرده اند اختلاف است. اما بنای قبر ایشان در کتاب اوقاف کشور با نام امامزاده ثبت شده است. هرچه که باشد این سید بزرگوار همواره مورد تکریم و احترام مردم منطقه است و یکی از اماکن زیارتی شهر بحساب می اید. در قدیم آستان مقدس آقا سید محمد به رنگ سبز مزین شده بود و مردم و افرادی که پیاده از آنجا می گذشتند با ادای احترامی خاص و آنهایی که سوار بر اسب بودند از اسب هایشان پیاده شده و از کنارش با احترام می گذشتند. به مرور زمان و با گسترش شهر و توسعه آن, قبرستان کوچکی که در اطراف بقعه ی ایشان شکل گرفته بود از بین رفته و به مسیر تردد اتومبیل مبدَل شد و تنها بقعه وی به عنوان نگینی در وسط بلوار شهر به چشم میخورد. در آخر اینکه از بنا و بقعه ی قدیمی این سید بزرگوار چیزی باقی نمانده و بنای فعلی در سالهای اخیر ساخته شده است.

عکس زیر: گیلان, لنگرود, بهمن 94.

امامزاده عبد الله قلعه چم- قم

آرامگاه امامزاده عبدالله منسوب به نوادگان امام سجاد (ع) در يک کيلومتر روستاي قلعه چم واقع شده است. بناي بقعه از خارج چهار ضلعي با جدار ساده آجري و سفيد کاري شده و از داخل مربع شکل است که در هر ضلع آن شاه نشيني احداث شده است.
زواياي فوقاني ديوارهاي بقعه را با نيم طاقي به صورت مربع هشت ضلعي و بلافاصله به فلکه اي تبديل کرده و پوشش عرقچيني را بر روي آن احداث کرده اند. بر بالاي بقعه نيز ايواني وجود دارد که بخشي از آن در نزديک درگاه به طور معرق کاشي کاري شده است. به نظر مي رسد بناي اين آرامگاه به دوره قبل از حکومت قاجاريه مربوط باشد. اين امامزاده از احترام خاصي ميان مردم روستا برخوردار است.

عکس زیر: قم، روستای قلعه چم، پاییز 94.

 

 

امامزاده ابراهیم (ع) در شهرستان شفت- گیلان

امامزاده ابراهیم مشهور به شاهزاده ابراهیم از فرزندان امام موسی کاظم (ع) جزء کم نظیرترین نقاطی است که می‌توان در آن کوه، جنگل، رودخانه، ییلاق وکوه‌های پوشیده از برف را در یک زمان مشاهده کرد. این بقعه متبرکه در 35 کیلومتری جنوب شهر شفت در دل کوهستان و در روستایی با معماری خاص چوبی واقع شده است.

دکتر منوچهر ستوده که در سال‌هاي مياني دهه 1340 ش. به اين منطقه سفر کرد، در کتاب ارزشمند «از آستارا تا استاراباد» در خصوص اين بقعه و امام‌زاده نگاشت که: مردم آن سامان براي امام‌زاده ابراهيم(علیه السلام) احترامي فوق‌العاده قائل‌اند تا جايي که احدي جرئت سرقت و دزدي در آن دهکده را ندارد. شايد اين باور مردم، امام‌زاده ابراهيم(علیه السلام) را به «ابوالفضل گيلان» مشهور کرده است. آقاي دکتر ستوده در ادامه به نقل از کتب تاريخي متقدم مي‌نويسد که شرح حالي از امام‌زاده در دست نيست، وليکن آنچه به صورت سينه‌به‌سينه در بين گيلانيان مشهور و مقبول است، اين است که آن بزرگوار از فرزندان حضرت امام‌موسي کاظم‌(علیه السلام) مي‌باشد که در اين منطقه مدفون است و ملجأ و پناهگاه دردمندان و زوار خويش است.

 

امامزاده شاه شهیدان - رودبار

امامزادگان محمد و هادی ملقب به شاه شهیدان، در منطقه ی «عمارلو»ی رودبار و در روستای ییلاقی شاه شهیدان واقع شده است. طبق اعتقاد اهالی منطقه این دو امامزاده از فرزندان امام زین‌العابدین (ع) هستند.یکی از مراسمات خاص و منحصر به فرد این امامزاده، مراسم روضه خوانی و عزاداری ای است که حدود 150 سال قدمت دارد. هنگامی که 35 روز از تابستان می‌گذرد به مدت 10 شب مانند ایام ماه محرم مراسم روضه‌خوانی و مداحی و سینه‌زنی در بقعه برگزار می‌شود.در این مراسم مذهبی که به مدت 10 روز طول می‌کشد مردم با حضور باشکوه و پرشور به ویژه در روز پایانی آن به نوحه‌خوانی و سینه‌زنی سنتی در رسای سالار شهیدان حضرت اباعبدالله‌الحسین(ع) و آن دو شهید سادات علوی می‌پردازند. و در روز آخر جمعیتی بالغ بر 25000 نفر جمع می شوند که در نوع خود بی نظیر است.

 عکسهای بیشتر را در ادامه مطالب ببینید

ادامه نوشته

بارگاه حضرت معصومه (س) در قم

تاریخچه حرم مطهر حضرت معصومه (س)

مرقد مطهر

در سال 605 هجرى به دستور «امیر مظفر احمد بن اسماعیل» بزرگ خاندان آل مظفر، بزرگ ترین استاد کاشى ساز آن زمان «محمد بن ابى طاهر کاشى قمى» کار ساخت و پرداخت کاشى هاى متنوع مرقد را شروع کرد و بعد از هشت سال، در سال 613 کاشى هاى آن آماده گردید و کار گذاشته شد. اخیراً در سال 1377 شمسى مرقد مطهر به شکل جدید که آمیخته اى از کاشى و سنگ است تجدید بنا شد و همچنین دیواره هاى داخلى با سنگ مرمر سبز آراسته گردید.

ضریح:

در سال 965 هجرى شاه طهماسب صفوى، در چهار طرف مرقد ضریحى آجرى آراسته به کاشی هاى هفت رنگ و کتیبه هاى معرق بنا نمود و در اطراف آن منافذى باز بود تا هم مرقد دیده شود و هم زائران نذورات خود را داخل ضریح بریزند. در سال 1230 هجرى قمرى فتحعلى شاه همان ضریح را نقره پوش کرد که این ضریح به مرور زمان فرسوده شد و در سال 1280 ضریحى که از نقره ضریح سابق و نقره هاى موجود در خزانه ساخته شده بود به جاى آن نصب گردید. این ضریح چندین مرتبه تجدید بنا و اصلاح شد و سال هاى متمادى روى مرقد حضرت باقى بود تا این که در سال 1368 هجرى شمسى به دستور تولیت آن زمان شکل ضریح را تغییر دادند و ضریحى را با ظرایف و شاهکارهاى هنرى ویژه اى به جاى آن نصب نمودند که آن ضریح همچنان برفراز تربت نورانى حضرت برقرار است و در اسفند ماه 1380 شمسى اصلاحات و تعمیرات جدید صورت گرفت.

 صحن نو (اتابکى)(صحن امام رضا (ع) فعلی):

این صحن زیبا داراى چهار ایوان شمالى، جنوبى و شرقى و غربى است: ایوان شمالى آن ورودى از میدان آستانه و ایوان جنوبى ورودى از طرف قبله و ایوان شرقى ورودى از خیابان ارم و ایوان غربى همان ایوان آینه است در هر کدام از این ایوان هاى یاد شده ظرایف و آثار هنرى، معمارى خاصى به کار رفته است. این صحن آز آثار (میزرا على اصغر خان صدر اعظم) است که از سال 1295 هجرى قمرى تا سال 1303 بناى آن طول کشیده است.

گلدسته هاى ایوان آینه:

 

برفراز پایه هاى دو طرف ایوان آیینه دو مأذنه است که، از بلندترین بناهاى آستانه مقدسه مى باشد.

 

 

ارتفاع آنها از سطح بام 28 متر و از سطح صحن 80/42 متر و محیط آن 30/3 متر می باشد. بانی آنها، امین السلطان و معمار، استاد حسن معمار قمی می باشد و کاشی کاری گلدسته های مذکور بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تعویض شده است.{منبع: islamquest.net/}

عکس زیر: قم،صحن اتابکی (امام رضا (ع)) .آذر 93.

مسجد مقدس جمکران در قم

عکس زیر: قم، جمکران، آذر 93.

حرم امام رضا علیه السلام

عکس زیر: مشهد، حرم امام رضا - علیه السلام- ،آذر 93.

امامزادگان شهرستان  محلات

 بارگاه  این امامزاده در ده پایین محلات و در مسیر دهکده گل واقع شده. فضای آرامش بخش و معنوی ای داره.

عکس زیر: محلات/ محلات پایین (ده پایین)/ مرداد93.

 

سلطان علی بن محمد باقر در مشهد اردهال

بارگاه ملکوتی امامزاده علی بن محمد باقر –علیه السلام- در 40 کیلومتری غرب کاشان و در منطقه ای به نام اردهال واقع شده است. این امامزاده بزرگوار فرزند بلافصل امام باقر و برادر امام صادق ـعلیهما السلامـ هستند که بنا به درخواست مردم فین و کاشان راهی این منطقه شدند و پس از چندی به دست عمّال حکومت وقت به شهادت رسیدند. علاوه بر اهمیت شخص و أصل و نسب ایشان، بقعة این امامزاده نیز به عنوان یک اثر تاریخی محسوب می شود. بنای اولیه این بقعه مربوط به عصر سلجوقی است. و در دوران بعدی در قرون 10 و 11 و 12 (ه.ق) به خصوص در زمان شاه طهماسب صفوی تعمیرات و الحاقاتی نیز در آن صورت گرفته است. در مهر هر سال مراسم قالیشویان کاشان به مناسبت شهادت این امامزاده بزرگوار، با عظمت و شکوه خاصی برگزار می شود. 

عکس زیر: کاشان، مشهد ارهال، بهمن 92.

عکس زیر: دی 86.

بارگاه امامزاده محمد هلال بن علی بن ابیطالب (ع) -  اران و بیدگل

بقعه امامزاده محمد هلال ابن علی (ع):
يكي از مراكز تاريخی و مذهبي شهر آران وبيدگل است. این بنا ، مرقد مطهر يكي از فرزندان بلافصل حضرت علي ابن ابيطالب (ع) است كه يكي از مجموعه هاي جالب تاريخي منطقه كوير ناحيه مركزي ايران به شمار می آیید.

 

 

بارگاه حضرت معصومه (س) در قم

  • حضرت، معصومه (س) دختر گرامی امام هفتم شیعیان حضرت موسى بن جعفر (ع) است. مادر مکرمه ایشان حضرت نجمه خاتون (س) است. ولادت آن حضرت در روز اول ذیقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدینه منوره واقع شده است.

در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهدید مأمون عباسى سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه خود بیاورند راهى خراسان شدند. یک سال بعد از هجرت تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو، در سال 201 هجری قمری، به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. درشهر ساوه عده اى از مخالفان اهلبیت که از پشتیبانى مأموران حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان آنان را گرفته و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتى بنابر نقلى حضرت (س) معصومه را نیز مسموم کردند.

به هر حال، یا بر اثر اندوه و غم زیاد از این ماتم و یا بر اثر مسمومیت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س)بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمود. حدوداً در روز ٢٣ ربیع الاول سال ٢٠١ هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. و در محلى که امروز «میدان میر» نامیده مى شود در منزل «موسى بن خزرج» فرود آمدند و افتخار میزبانى حضرت نصیب او شد.

سرانجام در روز دهم ربیع الثانى و «بنا بر قولى دوازدهم ربع الثانى» سال ٢٠١ هجرى پیش از آن که دیدگان مبارکش به دیدار برادر روشن شود، در دیار غربت و با اندوه فراوان دیده از جهان فروبست. مردم قم با تجلیل فراوان پیکر پاکش را به سوى محل فعلى که در آن روز بیرون شهر و به نام «باغ بابلان» معروف بود تشییع نمودند.

  • پس از دفن حضرت معصومه (س) موسى بن خزرج سایبانى از بوریا بر فراز قبر شریفش قرار داد تا این که حضرت زینب فرزند امام جواد (ع) به سال ٢٥٦ هجرى قمرى اولین گنبد را بر فراز قبر شریف عمه بزرگوارش بنا کرد. 
  • در حرم مطهر حضرت معصومه(س)، امامزادگان، عالمان شیعه، شخصیت‌های برجسته و مشاهیر در طول تاریخ دفن شده‌اند.

در زیر گنبد حضرت معصومه(س) 5 تن از امام زادگان و همراهان این بانو در سفر قم مدفون هستند که میمونه، دختر موسی مبرقع نوه امام جواد(ع)، ام محمد دختر موسی مبرقع، قاسم دختر کوکبی از نوادگان امام سجاد(ع)،ام حبیب کنیز ابوعلی نوه امام رضا(ع) و ام اسحاق کنیز محمد بن موسی مبرقع از آن جمله آن‌ها هستند.

گروه دیگر که در جوار حرم کریمه اهل بیت(ع) آرمیده‌اند علمای شیعه هستند؛ مشهورترین قبری که در اولین پرسش از خدام، به سوی آن راهنمایی می‌شوید، مزار "آیت‌الله بروجردی" است. سنگ قبر بزرگ و برجسته‌ای که در راهروی مسجد اعظم قم در کنار مسجد بالاسر، زیر گنبد زیبایی قرار دارد و افراد معمولا در آنجا فاتحه و دعا می‌خوانند.

مقابل آن در مسجد بالاسر حرم، چند قبر قرار دارد که  مزار استاد "شهید مطهری"، "علامه طباطبائی"، "آیت‌الله بهاءالدینی"، "آیت‌الله حاج شیخ عبدالکریم حائری" (موسس حوزه علمیه قم)، "آیت‌الله بهجت" و ... قرار دارد.

در سمت صحن اتابک وسط حیاط، سنگ قبر مرتفع "قطب‌الدین راوندی"، از علمای شیعی قرن ششم قرار دارد. در حجره‌های صحن اتابک افراد مشهوری دفن هستند؛ در یکی از آنها مزار شهید "دکتر مفتح" با سنگ قبر بزرگی ایستاده بر دیوار واقع شده است.

آن طرف حیاط نیز در یکی دیگر از حجره‌ها مزار "شیخ فضل‌الله نوری" قرار دارد؛ قبری بزرگ با عکس بزرگ از ایشان.

دسته دیگر از افرادی که در این مکان مقدس دفن شده اند مشاهیر کشورمان هستند؛ در یکی دیگر از حجره‌ها مزار "پروین ‌اعتصامی" و پدرش، یوسف اعتصامی است.

البته در این میان باید از از قبر "علی‌اصغر اتابک"، صدر اعظم ایران در زمان ناصرالدین شاه و "مظفرالدین شاه" نیز نام برد که امروز در ورودی خواهران جنب ایوان آینه‌کاری در صحن اتابک قرار دارد.

پادشاهان و درباریان زیادی نیز در این مکان دفن شده اند که بعضی از خادمان قدیمی حرم می‌گویند که تعدادی از سنگ قبرها برداشته شده‌ و به صورت سالم باقی‌مانده در موزه‌ای که در میدان آستانه است، قرار دارد.

اشتهاردی نوشته است: «شاهانی که در قم مدفونند، شش نفر می باشند؛ چهار نفر آنها از پادشاهان صفوی و دو نفر آنها از شاهان قاجاریه‌اند».

عکس زیر: قم،اردیبهشت 90.

اماکن تاریخی و زیارتی مشهد

عکس زیر: مشهد، حرم حضرت امام رضا -علیه السلام- ، پاییز 89.

سید جلال الدین اشرف در  آستانه اشرفیه

آستانه اشرفیه شهریست در شرق استان گیلان و در 35 کیلومتری شهر رشت که نامش را از امامزاده سید جلال الدین اشرف وام گرفته است. امامزاده ای که دومین چهره علوی مشهور  بعد از یحیی بن عبدا… بین الحسن است که بین سال های ۲۰۶ تا ۲۱۰ هجری قمری وارد سرزمین گیلان شد و پس از شهادت در مکان فعلی مدفون گردید. البته سید جلال الدین، لقبی است که مردم به این امامزاده ی بزرگوار داده اند و اسم ایشان حسن بن موسی بن جعفر (ع) و برادر تنی امام رضا (ع) از نجمه خاتون هستند. بر همین اساس، از میان امامزادگان استان گیلان ایشان جزء معتبرترین امامزادگان محسوب می شوند و همواره مورد تکریم و احترام تمامی مردم استان قرار دارد.

احداث بنای اولیه حرم مطهر آقا سید جلال به سال ۳۱۱ هجری قمری می رسد اما تاکنون چندین بار تجدید بنا شده است و هم اکنون نیز طرحی با نام توسعه حرم در حال اجراست.

عکس زیر: گیلان، آستانه اشرفیه،تابستان 89.

 

حضرت عبدالعظیم در ری

حضرت عبدالعظیم‌ حسنی (ع)، فرزند علی ابن حسن‌ ، فرزند حسن ابن زید، فرزند زید ابن حسن‌، فرزند علی ابن ابی‌طالب‌، علیهم السلام‌ است‌. و هم اکنون یکی از مهمترین اماکن زیارتی تهران و ایران بحساب می شود که معرف حضور همگان هست. 

جدای از بُعد معنوی و شخصیت کریم حضرت عبالعظیم و امامزادگان همجوارش، بنای حرم نیز قدمتی کهن دارد و از این نظر می توان بنای این مجموعه را جزء تاریخ کهن ری بحساب آورد.

بنای اصلی و نخستینِ بقعه در نیمه دوم قرن سوم هجری قمری، توسط محمد پسر زید داعی علوی‌ تعمیر اساسی شد. درگاه اصلی ورودی بنا که در سمت شمال قرار دارد، برای نخستین بار در زمان پادشاهان آل بویه و سپس در دوره قاجار به یاری مجد الملک قمی کامل شد.

با گذشت زمان‌، متعلقات دیگری هم به بنای فوق افزوده شد. در دوره صفویه‌، بناهای زیادی از جمله رواق ها، صحن ها و تزییناتی به اطراف آن افزوده شد و در دوره قاجار، به دلیل نزدیک بودن به پایتخت‌، توجه بیش‌تری به آن شد و بیش‌تر بناهای وابسته به حرم عبدالعظیم و امام‌زاده زید در این دوره تکمیل و تزیین شدند.
در سال۱۲۷۰ ، بالای حرم و در کنار گنبد، دو گل دسته به ارتفاع ۲۴ متر از سطح بام و به قطر دو متر ساخته شد. بر فراز ضریح نیز حدود ۶۴ گلدان زرین قرار گرفت. مهم‌ترین صحن و ایوان حرم متعلق به ایوان وسیع آستانه است که در شمال حرم واقع شده است‌. این ایوان به دستور ناصرالدین شاه ساخته شد. ایوان جنوبی حرم نیز درسال ۹۴۴ ، به فرمان شاه طهماسب صفوی ساخته و در دوره قاجار آینه کاری و تزیین شد.
صحن‌های دیگر حرم شامل صحن توتی یا مدرسه امین السلطان در شمال غربی‌، حرم و صحن ناصرالدین شاه یا صحن ولی‌عهدی که اکنون ، به صحن کاشانی معروف است در غرب‌ حرم و صحن باغ علی جان در شرق و حرم و صحن جنوبی است که به صحن امام زاده حمزه معروف است‌.
در غرب حرم مسجد و رواق بالاسر قرار دارد که از ساخته‌های دوران صفوی است‌. این مسجد دارای محراب بسیار زیبایی است که با کاشی‌های معرق رنگارنگ تزیین شده است‌.
گورستان حضرت عبدالعظیم حسنی با مقابر، صحن‌ها و مجموعه‌های خصوصی اطراف حرم‌، اعتبار ویژه‌ای دارد. احترام و تقدس ویژه‌ای که مردم برای حضرت قایل بوده‌اند موجب خاک سپاری بسیاری از شخصیت‌های سیاسی‌، اجتماعی و فرهنگی در این گورستان شده است‌. ناصرالدین شاه‌، قاآنی شیرزای‌، خاندان قائم مقام فراهانی‌، بدیع‌الزمان فروزانفر، آیت‌الله کاشانی‌، علامه محمد قزوینی‌، حسین علی میرزا، نصرت السلطنه‌، ستارخان‌، گروهی از دراویش نعمت‌اللهی و فرزندان آیت‌الله بهبهانی در این گورستان آرمیده‌اند.

عکس زیر: تهران،شهر ری، حرم حضرت عبالعظیم(ع)، فروردین 89.

بقعه دوازده امامزاده لنگرود

بقعه دوازده‌تن ملاط،از توابع لنگرود، مدفن 12 امامزاده از سادات کیایی از فرزندان امام سجاد(ع) و امام محمدباقر(ع) است که بر بخش شرقی گیلان حدود 200 سال حکومت شیعی داشتند و چون موطن سادات کیایی ملاط بود، به سادات ملاطی نیز معروف هستند.

 

 

درواقع لنگرود قدیمی در این منطقه قرار داشت و زمانی‌که همسر سید محمد کیا در سال ۸۲۰ هجری قمری درگذشت، در این محل به خاک سپرده شد به اهتمام سید محمد، گنبدى بر روى مزار او احداث کردند؛ بعدها سید محمد کیا در محل این بقعه قصر، مسجد جامع و سراهایی از آجر و سنگ و گل برای مسافران بنا نمود که متاسفانه به علت موقعیت منطقه که در مسیل قرار داشته به مرور از بین رفتند.

 

 

بارگاه مطهر امام رضا  (ع)-مشهد

عکس زیر: مشهد،بهمن 86.حرم امام رضا علیه السلام